00

Od niedzieli 08 lutego, przez dwa tygodnie, w naszym kościele można oglądać wystawę poświęconą bł. ks. Jerzemu Popiełuszce. Ekspozycję z okazji 30-tej rocznicy śmierci Kapelana „Solidarności" przygotował Marek Piotrowski – przyjaciel księdza Jerzego oraz organizator i wieloletni szef służby informacyjnej przy kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu.

Przedstawione są ważne okresy z życia księdza Jerzego – życiorys, formacja, posługa kapłańska, męczeńska śmierć oraz hołd składany błogosławionemu przez wielkich tego świata.

Swoją działalnością duszpasterską i nauczanie ks. Jerzy oparł na przesłaniu: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj" (św. Paweł, Rz 12,21) oraz na nauczaniu Ojca św. Jana Pawła II i Prymasa Stefana Wyszyńskiego. Zatrzymajmy się przy zdjęciu na którym jest ks. Prymas i kleryk Jerzy Popiełuszko.

07

Zdjęcie symbol – świadectwo życia ks. Prymasa i ks. Jerzego Popiełuszki, ich wierność powołaniu, niezłomność i odwaga czyniły ich bardzo bliskimi, przekraczając doczesne uwarunkowania.

Ojciec św. Jan Paweł II w Watykanie, 23 października 1978 r. zwracając się do ks. Prymasa powiedział:

Czcigodny i Umiłowany Księże Prymasie! Pozwól, że powiem po prostu, co myślę. Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było Twojej wiary, niecofającej się przed więzieniem i cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twojego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła, gdyby nie było Jasnej Góry i tego całego okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie naszej, które związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem". 


Natomiast w Watykanie, 31 października 1990 r. – w przeddzień święta Wszystkich Świętych - zwracając się do Polaków podczas audiencji generalnej powiedział: „Bądź z nami, Matko Chrystusa, przy mogiłach naszych rodziców, braci i sióstr, wychowawców i dobroczyńców. Bądź z nami przy mogile księdza Jerzego Popiełuszki, który stał się jakby zwornikiem tych wszystkich, co swe życie oddali za prawdę, za wolność, za sprawiedliwość.


Przypominamy dzisiaj przed Tobą, Matko z Jasnej Góry, słowa tego kapłana: „Aby pozostać człowiekiem wolnym duchowo, trzeba żyć w prawdzie. Życie w prawdzie, to dawanie świadectwa na zewnątrz, to przyznanie się do niej i upominanie się o nią w każdej sytuacji. Prawda jest niezmienna. Prawdy nie da się zniszczyć taką czy inną decyzją, taką czy inną ustawą" (31.10.1982 r.). „Postawmy życie w Prawdzie na pierwszym miejscu, jeżeli nie chcemy, by nasze sumienie porosło pleśnią" (27.02.1983 r.).


Niech w dniach pamięci o naszych zmarłych przemawiają do nas świadectwa wszystkich, którzy dokonali życia, wszystkich, którzy oddali swe życie... Niech przemawia do nas świadectwo tego kapłana, które się nie przedawnia, które jest ważne nie tylko wczoraj, ale także dzisiaj. Może dzisiaj bardziej jeszcze.


Niech przemawia do nas jego wiara: „Dzięki śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, symbol hańby i poniżenia stał się symbolem odwagi, męstwa, pomocy i braterstwa. W znaku krzyża ujmujemy dziś to, co najbardziej piękne i wartościowe w człowieku. Przez krzyż idzie się do zmartwychwstania. Innej drogi nie ma".