07

W poniedziałek, 19 stycznia , podczas mszy świętej o godz. 17.00 modliliśmy się w intencji naszego wikariusza katedralnego, ks. Mariusza Kuligowskiego, w dniu jego imienin.

Kazanie wygłosił ks. Prałat Ireneusz Kulesza – proboszcz.

Swoje rozważania oparł na Liście św. Pawła do Hebrajczyków i życiu św. Józefa Sebastiana Pelczara, biskupa, którego wspominaliśmy w liturgii w tym dniu.

„Kapłan - z ludu wzięty, dla ludu ustanowiony..." Z jednej strony człowiek pozostający w szczególnej bliskości z Chrystusem, z drugiej - jak każdy śmiertelnik podatny na słabość, pokusę, grzech.

A przecież Chrystus zechciał, by właśnie przez nich - świętych czy słabych, gorliwych czy oziębłych - udzielana nam była łaska Boża. Swoją moc kapłan ma czerpać z miłości, która jest z Chrystusa. Św. Józef Pelczar – biskup, mówi, że „jeśli chcesz poznać ogrom tej Miłości, rozważaj dzieła Boże, a mianowicie trzy wielkie pomniki tej Miłości: Żłóbek, Krzyż i Ołtarz. Szczególnie stań pod Krzyżem i popatrz na miłość Ukrzyżowanego".

Świadectwem tej miłości, która jest w Chrystusie i z Chrystusa, jest miłość głoszenia Ewangelii, posługa kapłańska w sprawowaniu Eucharystii, Sakramentów, posługa pochylania się nad człowiekiem chorym, cierpiącym. To jest posługa kapłana towarzyszącemu człowiekowi w jego pielgrzymowaniu przez życie do wieczności.

Wraz z sakramentem święceń, sprawując Eucharystię, kapłan ma ożywiać w różnych wspólnotach Ludu Bożego, ma służyć godności człowieka, jego wyzwoleniu, ma dźwigać go z upadków, z kryzysów.
Księże Mariuszu, „Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie swoje oblicze i niech cię obdarzy pokojem" (Lb 6, 24-26).